Menu met asperges.

Menu met asperges.

Vorige week heb ik het beloofd: hier komt het menu met asperges:

We beginnen met een Aspergesoep: Hier heb je voor nodig witte asperges en omdat we nog meer gerechten nemen met asperges kopen we 2 kg. Deze goed schillen, de schillen bewaren want daar kunnen we een soepje van                                                                           trekken. Een pan met 1 l. water daarbij gevoegd 1 á  2 blokjes kippenbouillon en de schillen. Dit 20 min. laten trekken en daarna zeven. Maak een roux van boter en bloem en voeg dit aan de                                                                   aspergesoep toe.3

Omelet met groene asperges:        Kook voor 4 personen 500gr. groene asperges gaar. Snijd daarvan enkele asperges in kleine stukjes en bewaar de rest voor het hoofdgerecht. Maak van 4 eieren een omelet beslag en doe de                                                                      helft in de koekenpan. Leg daar de gare groene asperges op en bak de omelet aan 2 kanten.  Herhaal dit nog een keer. Snijd de omeletten doormidden en leg op elk bord een halve. Vouw deze                                                                  nog een keer zodat je een kwart hebt. Garneer met verse salade.

Klassiek hoofdgerecht:                    Voor dit gerecht kan je alleen witte asperges nemen maar je kan ook half witte en half groene nemen. Je hebt ze immers beiden al gekookt voor je andere gerechten. Dan heb je nodig 500 gr.                                                                  aardappeltjes, bijvoorbeeld krieltjes, 4 hard gekookte eieren die je in kleine stukjes snijdt, saus voor asperges, 8 dik gesneden plakken ham, peterselie.                                                                                                                                          De gekookte asperges op een bord leggen, aardappeltjes ernaast en zo ook de in stukjes gesneden eieren ( 2 p.p.) , ham over de asperges drapperen, saus erover heen en garneren met                                                                                peterselie.

Tompouce met zalm en asperge:     Hiervoor heb je nodig:  1 ei, 4 plakjes bladerdeeg, 200 gr. gerookte zalm, 1 sjalot, 250gr. verse slagroom en witte asperges.                                                                                                                                                                                             Ei splitsen en eigeel loskloppen, sjalot snipperen en in 4 min. fruiten dan de slagroom toevoegen en in laten koken. Oven op 200 graden zetten, de plakjes bladerdeeg halveren , inprikken en                                                                   in 8 min. goudbruin bakken. Halveer de asperges in de lengte.                                                                                                                                                                                                                                                                                                           Leg op ieder bord een plakje bladerdeeg dan een plakje zalm en dan 2 gehalveerde asperges, slagroomsaus erover. Dit eventueel nogmaals herhalen en als laatste afdekken met een plakje                                                                         bladerdeeg.

Ik hoop dat dit een eenvoudig te maken maar zeker een lekker asperge-menu zal zijn.

Bon appétit.

Even geen nieuws.

Even geen nieuws

Deze week heb ik even geen nieuws. Niet dat het leven hier saai is hoor maar ik heb deze week niets te melden.  De bezienswaardigheden die in de buurt zijn heb ik in mijn eerdere blogs uitvoerig beschreven, er valt altijd wel iets meer over te vertellen maar dan ga ik op internet kijken en om zo meer informatie in mijn artikel te schrijven. De tijd van de asperges is aangebroken. Overal kan je hetzij in de supermarkt, hetzij bij de tuinder, “producteur” asperges kopen. Ook op de markt. bij voorbeeld dinsdagmorgen in Olonzac, zijn ze in allerlei diktes te koop. Veel groene asperges worden aangeboden en ook de witte asperge is volop te verkrijgen. Een heerlijk product om mee te werken in de keuken. Over twee weken is het Pasen en het zou leuk zijn, tenminste dat vind ik zelf, om in de komende week een heerlijk recept met asperges te geven. Even geduld dus. Misschien heb je zelf ook een gerecht met asperges dat je elke keer maakt maar  het zou toch  leuk zijn om eens iets anders met asperges te maken? Ik ga mijn best doen om een heel menu voor de Pasen met asperges te maken, van voorgerecht tot tussengerecht tot hoofdgerecht tot dessert.

Tot volgende week.

Een heerlijk huis

Een heerlijk huis

We hebben een heerlijk huis, het staat in het zonnige zuiden van Frankrijk midden tussen de wijnvelden, aan de rand van een dorp met veel voorzieningen zoals een dokter, supermarkt, apotheek, sportvelden, postkantoor, kapper, bakker, zelfs een bioscoop waar vrij recente films worden vertoond en het staat niet te ver vanaf een grotere plaats met heel veel grote supermarkten waar van alles te koop is.  Ook zijn er in de omgeving heel wat leuke uitstapjes te doen  die ik in het verleden in dit blog beschreven heb. Voor elk wat wils zou ik kunnen zeggen. De één wil een ontspannen dagje uit en een ander wil iets educatiefs doen. Je kan iets leuks doen niet al te ver weg of iets doen waarvoor je een hele dag  moet uittrekken.  Alles is mogelijk hier vlak in de buurt. Maar wil je helemaal niets doen, lekker luieren, daar heb je immers vakantie voor, dan kan je heerlijk bij het zwembad liggen zonnen of je kunt op een fijne stoel in de schaduw zitten en een puzzel maken of een mooi boek lezen. In de kamer hebben we een boekenkast met prachtige boeken van zowel Nederlandse als buitenlandse schrijvers. Ook op de eerste etage van ons huis staat een boekenkast met leuke boeken en er staan ook zogenaamde “kijk boeken” tussen, boeken van bij voorbeeld grote schilders. Lekker zwemmen in het privézwembad is ook zalig, een terras er omheen om op te drogen in de zon ,water van een lekkere temperatuur helemaal voor je alleen en doordat er rondom het zwembad met terrassen struiken zijn aangeplant, kan je er zonder dat buitenstaanders je zien, heerlijk op een zonnebedje liggen. Je zou er zelfs bloot kunnen liggen als je dat lekker zou vinden. Geen mens die je ziet. Mensen die ons huis huren om er hun vakantie in te vieren, kunnen hier allemaal van genieten. Wij zijn  in ieder geval heel blij met deze luxe, als er geen huurders komen, kunnen wij zelf over deze dingen beschikken en daarom de titel van deze blog: Een heerlijk huis,

 

Lekker visgerecht.

Lekker visgerecht.

Ik heb een recept van een lekkere visschotel en ik zal hieronder opschrijven hoe je dit gerecht kunt maken. Het is een eenvoudig recept, je hebt er niet erg veel ingrediënten voor nodig. Voor een warme dag of voor een dag dat je moe bent van een uitstapje en niet erg veel zin hebt om uitgebreid tee koken een ideaal recept.

Als je op zondag- of donderdagmorgen naar de markt in Narbonne gaat, vergeet dan vooral niet naar de hallen te gaan. Daar is de voedselmarkt, elke dag open tot 12.00 uur. Je kunt er van alles vinden o.a. heerlijke verse vis. Ik kan je een makkelijk visrecept geven. Het is niet moeilijk te maken, smaakt voortreffelijk en heeft niet veel voorbereiding nodig. De voorbereiding zal  zo ongeveer 15 minuutjes zijn.

Voor 4 personen:  500 gram verse vis. kabeljauw en/of zalm. Je kan ook diepvries nemen, niet zo lekker maar smaakt ook prima.

1 grote ui , in stukjes

4 tenen knoflook

250 gr. of zo veel als  je zelf lekker vindt, champignons

Italiaanse kruiden of Provençaalse kruiden, zout en/of peper

een paar eetlepels olie, olijfolie of druivenpitten olie

Verder heb je nodig: een ovenschaal en aluminiumfolie en een oven.

De ui in olie fruiten en de gesneden champignons mee bakken. De vis in de ovenschaal leggen, zout erover en olie over de vis sprenkelen. Met de gebakken ui en champignons de vis bedekken. de gepelde tenen knoflook erbij leggen. Dit alles met de aluminiumfolie afdekken en in het midden van de oven plaatsen. De oven op 180 graden. Als je de kookwekker op 50 minuten zet, heb je nog 10 minuten de tijd om de tafel te dekken. want na ongeveer 1 uur kan je het gerecht uit de oven halen, pas op het is gloeiend heet.

Je kunt de visschotel serveren met een vers stokbroodje en een lekkere frisse salade.

Eet smakelijk.

De tuinman is er.

De tuinman is er.

Gelukkig, de tuinman is er. Als we het er met kennissen over hebben, wordt gelijk de vraag gesteld “kan je het dan niet zelf doen?” Ja, natuurlijk kan dat maar we hebben een tuin van 2.200 vierkante meter en de grond is nou niet bepaald zo dat je het met een schoffel kan wieden. We zijn dus blij dat we iemand hebben gevonden die  twee keer per jaar, één keer in het najaar en één keer in het voorjaar de tuin een grote beurt komt geven. Hij doet het zware, hoge en grove werk. Er wordt dan gezaagd en gesnoeid. Elk jaar  is er na een droge zomer weer het nodige dood gegaan en dat moet verwijderd worden wil je een nette tuin houden. De grond is niet alleen keihatd maar er zitten heel veel stenen en keien in. Niet lekker om te spitten. Als we een nieuwe plant hebben of er moet iets verzet worden, gaan we eerst de grond flink nat maken en pakken vervolgens de pneumatische boor om een gat te graven. Ook de pikhouweel is een gereedschap dat we vaak nodig hebben.

Je ziet op de foto dat ook hier de buxusplanten een vijand hebben. Vorig jaar kwamen we na de zomer, na de verhuur periode, terug naar Pépieux en  bij het zien van de tuin kwamen de tranen in onze ogen. Onze met liefde opgekweekte buxushaag, waar we trots op waren, was helemaal dood. Geen redden meer aan. De grootste vijand van de buxus had er voor gezorgd dat de haag helemaal bruin was. Hij moest er dus uit. Maar hoe? In Nederland is dat een fluitje van een cent. Maar hier? Gelukkig wist onze tuinman raad. Hij stelde voor een kleine graafmachine te huren in een naburig dorp en op die manier de planten te verwijderen. Ook gelukkig dat hij de  machine kan bedienen want dat is voor een leek ook nog niet zo eenvoudig. Nu hebben we er gekochte  lavendelplanten ingezet en hopen dat die elk jaar volop zullen bloeien.

Grote schoonmaak.

Grote schoonmaak.

Je zou het zo niet zeggen maar dit is het “canal du Midi” vlakbij Pepieux.  Het departement is aan de grote schoonmaak begonnen. Ze gaan er voor zorgen dat het kanaal weer bevaarbaar wordt voor het komende seizoen. Elk jaar gebeurt dat, niet elk jaar hetzelfde deel ervan maar ieder jaar een ander gedeelte.  En omdat ze het op deze manier doen,  hebben ze er veel werk aan ook omdat het een heel lang kanaal is. Het komt immers vanaf Bordeaux en stroomt door zuid Frankrijk  en komt bij Sète in de Mideellandse Zee. Het water uit het kanaal wordt voor een groot deel  afgevoerd naar een waterbuffer bijvoorbeeld zoals bij ons in de buurt naar het ” lac de Jouares” , dit is een klein meertje waar ’s zomers op gesurfd wordt en in gezwommen wordt. Dat er delen van het kanaal leeggemaakt worden om schoon gemaakt te worden, is wel nodig ook want er wordt van alles in gedumpt. Daar het “canal di Midi” hier een grote toeristentrekker is, zorgt men er gelukkig voor dat de boten, die er in de zomermaanden doorheen varen, geen rare obstakels tegen komen en zodoende in de problemen kunnen komen en het niet mogelijk zal zijn om verder te varen. Zoals het er nu uit ziet, lijkt het maar een smal kanaaltje, maar als het water weer op peil is, zal je zien dat er makkelijk 2 boten langs elkaar kunnen varen. Niet alleen het kanaal wort voor de zomer klaargemaakt, ook o.a. in de plaats Trèbes hier ongeveer 20 kilometer vandaan, daar worden ’s winters de boten op de wal gelegd voor groot onderhoud. In deze plaats zijn ze trouwens ook druk bezig de kade te restaureren want het afgelopen najaar is er een grote overstroming geweest die veel schade heeft veroorzaakt aan de kademuur.

Paëlla om mee naar huis te nemen.

Paella om mee naar huis te nemen

In Olonzac is het iedere dinsdag markt. Dat wil zeggen alleen in de morgen want om 13.00 uur is elke marktkoopman weer vertrokken. Het is best een grote markt in deze regio. De hoofdstraat van Olonzac wordt voor het verkeer afgezet en de kramen staan aan weerskanten van de straat. Ze verkopen er van alles, van oorbellen tot potten en pannen, van schoenen tot tafelkleden en alles wat er maar te verhandelen valt. Elke dinsdag zijn ze er de marktkooplieden. In de zomer is het beduidend drukker dan in de winter doordat er veel toeristen op af komen. Maar is het in voor- en naseizoen en ook in de winter slecht weer, dan is er niet zo heel veel handel . In de hoofdstraat is de warenmarkt en ga je nu door de smalle straatjes naar het centrum van Olonzac dan kom je bij het centrale marktplein van de zo geheten “escargot”,  slakkenhuis is de vertaling. In de straatjes en op het marktplein is de voedselmarkt. Zij verkopen brood, groente, fruit, vlees, kip enz. enz. Deze marktlui zijn er wel altijd, weer of geen weer. Eén van de kramen is de paëllaman. Hij komt “s morgens vroeg al met zijn enorme paëllapan, zeker zo’n meter doorsnede, en een verwarmingsapparaat naar zijn kraam. Hij staat altijd op dezelfde plek, je hoeft hem dus nooit te zoeken. Hij begint al vroeg zijn paëlla te maken, rijst in de pan, mosseltjes, garnalen, kip, witvis en kruiden niet te vergeten, groente en alles wat er in een paëlla hoort te zitten. Het wordt in ieder geval van verse producten en ter plaatse bereid. Omdat hij een heerlijke paëlla weet te bereiden, komen er veel mensen op af en zij kopen een kilootje of meer van dit heerlijke gerecht. Laten we eerlijk zijn , is het niet geweldig makkelijk om op deze manier een overheerlijke maaltijd op tafel te zetten?

Restaurantjes hier in de buurt.

Restaurantjes hier in de buurt.

Hier in de buurt zijn heel veel restaurantjes waar je heel lekker en voor een schappelijke prijs kunt eten. De één is iets luxer dan de ander en de kwaliteit is ook niet overal dezelfde, maar doorsnee genomen kan je overal goed eten. Het is net wat je wilt. Gisteravond zijn wij zelf, vlak bij Bize, naar een restaurant gegaan. Het heet “la Salette”. We hadden deze eetgelegenheid bewust uitgekozen, het is nu immers winter en niet alle restaurants zijn geopend. Bovendien moet je weten welk restaurant open is en waar men verwarming heeft. Niets is armoediger dan eten met je jas aan of dat je eerst dikke sokken aan moet trekken om geen steenkoude voeten te krijgen. Ook is dan je bord en bestek koud met als gevolg, je eten is ook koud. In “la Salette” is dat allemaal niet het geval, zij hebben niet alleen radiatoren in de zaak maar ook een enorme openhaard die tijdig opgestookt wordt. Het is er dus lekker warm en behaaglijk. Ook de kwaliteit van het eten is goed. Voor flinke eters is het een goede keus, je krijgt er meer dan genoeg. Zelf kozen wij voor kip en magret de canard die met een groente van knolselderij en pompoen werd geserveerd.

De eigenaars van “la Salette” zijn Belgen. Iedereen hier in de buur weet dat als je zegt dat je naar de Belg gaat dat je nar “la Salette” gaat. De eigenaar staat in de keuken  en zijn vrouw is de gastvrouw en helpt in de bediening. Zij is een echte gastvrouw, als je binnenkomt, verwelkomt ze je alsof je haar beste klant bent. Ook als je er maar weinig komt, word je op die manier verwelkomd, ze geeft je het gevoel een oude bekende te zijn. De kok komt aan het einde van de avond vaak langs om te vragen hoe je zijn maaltijd hebt gevonden. Dit laatste kan hij ’s zomers niet altijd doen want een restaurant met zo’n goede naam is in het hoogseizoen geweldig druk. Voor de gast soms lastig maar voor de uitbaters een goede zaak.

Hij komt elke winter terug.

Hij komt elke winter terug.

Normaal merk je niet dat er een vogeltje vlak bij je voordeur een slaapplaats zoekt, maar het vogeltje verraadt zijn aanwezigheid omdat het kleine zonnepaneeltje boven het sleutelkluisje aangaat zodra er beweging geconstateerd wordt .Hoe is het mogelijk zo vraag ik me af, dat een klein vogeltje elke winter de weg en de plek weet terug te vinden waar hij alleen in de winter  ’s nachts komt slapen. Het is nu zeker de derde winter dat het vogeltje hier bovenop een klein zonnepaneel boven de sleutelkluis aan de sponning van de garagedeur komt overnachten. Ik heb in een vogelboek gekeken en naar alle waarschijnlijkheid is het een roodstaart vinkje. Ik vraag me ook af of het ieder jaar wel hetzelfde vogeltje is. Hoe oud worden zulke kleine vogeltjes eigenlijk? Ik weet het niet en ook in het vogelboek dat ik heb, staat niet vermeld hoe oud vogels kunnen worden. Wel hoe groot, tot welke familie ze behoren en in welk deel van de wereld ze rond vliegen enz. enz. Maar hoe oud? staat niet vermeld, jammer.

Deze blog over het vinkje heb ik al eerder geschreven. Niet wetende dat hij of zij, ook dat weet ik niet, elk jaar weer terug komt op zijn bekende slaapplaats. Ik vond het toch de moeite waard om hier nog een stukje, een blog, over te schrijven. Iedereen die bij ons komt, verbaast zich er over net zoals wij dat doen. Ook vragen we de visite die  bij ons komt en  ’s avonds laat weer naar huis gaat, een andere deur te nemen zodat onze slaapgast niet gestoord wordt en er de volgende avond niet zal zijn. Misschien overdreven vinden sommigen maar wij doen dat nu eenmaal. Het is veel te leuk om zo een diertje zijn rust te gunnen en lekker te laten slapen. En de volgende morgen als wij opstaan, is de vink al lang gevlogen.

Hoe is het weer bij jullie?

Hoe is het weer bij jullie?

Dat is steevast één van de eerste dingen die mensen die ons opbellen vragen. “Hoe is het weer bij jullie?”  Het is immers heel belangrijk voor sommigen om dat te weten te komen. En waarom? Ik weet het niet. Je zou denken dat alleen Nederlanders daar erg nieuwsgierig naar zijn, maar bij de Fransen is dat niet anders. Als je in gesprek komt met een Fransman gaat dit ook gegarandeerd over het weer. In de winter is het, hoe koud is het nu in Nederland en hoeveel sneeuw ligt er? Waarschijnlijk hebben de Fransen op school geleerd dat Nederland een soort noordpoolland is. Want als je dan vertelt dat het niet iedere winter sneeuwt en dat het ook best een graad of 10 kan zijn, zijn ze hevig verbaasd. Het idee over onze zomermaanden is anders want als je vertelt dat we een prachtige zomer hebben met temperaturen boven de 20 graden, kijken ze je heel verbaasd aan. Zo wie zo vinden ze 20 graden te koud voor de zomer en dan zeggen ze er dikwijls bij, en al die regen dan die jullie ’s zomers hebben? De Fransen hebben dus geen idee hoe het klimaat in ons kikkerlandje er uit ziet. Zelf hebben ze het ook altijd over het weer. Als het koud is, zeggen ze, “ce n’est pas chaud”  (het is niet warm) als het warm is, zeggen ze: “ce n’est pas froid” (het is niet warm) . Ook een manier dus om aan te geven hoe je het weer vindt. Ook hiermee merk je dat Nederlanders veel directer zijn. Het is koud of het is warm, geen smoesjes er omheen winden. De manier hoe je zegt wat voor een  weer het is,  is heel anders. “Il fait mauvais temps”, het is slecht weer en “Il fait beau temps”, het is mooi weer.

Zo zie je maar; het weer is en blijft heel belangrijk, of je nu in Nederland woont of in Frankrijk.