Een heerlijk huis

Een heerlijk huis

We hebben een heerlijk huis, het staat in het zonnige zuiden van Frankrijk midden tussen de wijnvelden, aan de rand van een dorp met veel voorzieningen zoals een dokter, supermarkt, apotheek, sportvelden, postkantoor, kapper, bakker, zelfs een bioscoop waar vrij recente films worden vertoond en het staat niet te ver vanaf een grotere plaats met heel veel grote supermarkten waar van alles te koop is.  Ook zijn er in de omgeving heel wat leuke uitstapjes te doen  die ik in het verleden in dit blog beschreven heb. Voor elk wat wils zou ik kunnen zeggen. De één wil een ontspannen dagje uit en een ander wil iets educatiefs doen. Je kan iets leuks doen niet al te ver weg of iets doen waarvoor je een hele dag  moet uittrekken.  Alles is mogelijk hier vlak in de buurt. Maar wil je helemaal niets doen, lekker luieren, daar heb je immers vakantie voor, dan kan je heerlijk bij het zwembad liggen zonnen of je kunt op een fijne stoel in de schaduw zitten en een puzzel maken of een mooi boek lezen. In de kamer hebben we een boekenkast met prachtige boeken van zowel Nederlandse als buitenlandse schrijvers. Ook op de eerste etage van ons huis staat een boekenkast met leuke boeken en er staan ook zogenaamde “kijk boeken” tussen, boeken van bij voorbeeld grote schilders. Lekker zwemmen in het privézwembad is ook zalig, een terras er omheen om op te drogen in de zon ,water van een lekkere temperatuur helemaal voor je alleen en doordat er rondom het zwembad met terrassen struiken zijn aangeplant, kan je er zonder dat buitenstaanders je zien, heerlijk op een zonnebedje liggen. Je zou er zelfs bloot kunnen liggen als je dat lekker zou vinden. Geen mens die je ziet. Mensen die ons huis huren om er hun vakantie in te vieren, kunnen hier allemaal van genieten. Wij zijn  in ieder geval heel blij met deze luxe, als er geen huurders komen, kunnen wij zelf over deze dingen beschikken en daarom de titel van deze blog: Een heerlijk huis,

 

De tuinman is er.

De tuinman is er.

Gelukkig, de tuinman is er. Als we het er met kennissen over hebben, wordt gelijk de vraag gesteld “kan je het dan niet zelf doen?” Ja, natuurlijk kan dat maar we hebben een tuin van 2.200 vierkante meter en de grond is nou niet bepaald zo dat je het met een schoffel kan wieden. We zijn dus blij dat we iemand hebben gevonden die  twee keer per jaar, één keer in het najaar en één keer in het voorjaar de tuin een grote beurt komt geven. Hij doet het zware, hoge en grove werk. Er wordt dan gezaagd en gesnoeid. Elk jaar  is er na een droge zomer weer het nodige dood gegaan en dat moet verwijderd worden wil je een nette tuin houden. De grond is niet alleen keihatd maar er zitten heel veel stenen en keien in. Niet lekker om te spitten. Als we een nieuwe plant hebben of er moet iets verzet worden, gaan we eerst de grond flink nat maken en pakken vervolgens de pneumatische boor om een gat te graven. Ook de pikhouweel is een gereedschap dat we vaak nodig hebben.

Je ziet op de foto dat ook hier de buxusplanten een vijand hebben. Vorig jaar kwamen we na de zomer, na de verhuur periode, terug naar Pépieux en  bij het zien van de tuin kwamen de tranen in onze ogen. Onze met liefde opgekweekte buxushaag, waar we trots op waren, was helemaal dood. Geen redden meer aan. De grootste vijand van de buxus had er voor gezorgd dat de haag helemaal bruin was. Hij moest er dus uit. Maar hoe? In Nederland is dat een fluitje van een cent. Maar hier? Gelukkig wist onze tuinman raad. Hij stelde voor een kleine graafmachine te huren in een naburig dorp en op die manier de planten te verwijderen. Ook gelukkig dat hij de  machine kan bedienen want dat is voor een leek ook nog niet zo eenvoudig. Nu hebben we er gekochte  lavendelplanten ingezet en hopen dat die elk jaar volop zullen bloeien.

Hij komt elke winter terug.

Hij komt elke winter terug.

Normaal merk je niet dat er een vogeltje vlak bij je voordeur een slaapplaats zoekt, maar het vogeltje verraadt zijn aanwezigheid omdat het kleine zonnepaneeltje boven het sleutelkluisje aangaat zodra er beweging geconstateerd wordt .Hoe is het mogelijk zo vraag ik me af, dat een klein vogeltje elke winter de weg en de plek weet terug te vinden waar hij alleen in de winter  ’s nachts komt slapen. Het is nu zeker de derde winter dat het vogeltje hier bovenop een klein zonnepaneel boven de sleutelkluis aan de sponning van de garagedeur komt overnachten. Ik heb in een vogelboek gekeken en naar alle waarschijnlijkheid is het een roodstaart vinkje. Ik vraag me ook af of het ieder jaar wel hetzelfde vogeltje is. Hoe oud worden zulke kleine vogeltjes eigenlijk? Ik weet het niet en ook in het vogelboek dat ik heb, staat niet vermeld hoe oud vogels kunnen worden. Wel hoe groot, tot welke familie ze behoren en in welk deel van de wereld ze rond vliegen enz. enz. Maar hoe oud? staat niet vermeld, jammer.

Deze blog over het vinkje heb ik al eerder geschreven. Niet wetende dat hij of zij, ook dat weet ik niet, elk jaar weer terug komt op zijn bekende slaapplaats. Ik vond het toch de moeite waard om hier nog een stukje, een blog, over te schrijven. Iedereen die bij ons komt, verbaast zich er over net zoals wij dat doen. Ook vragen we de visite die  bij ons komt en  ’s avonds laat weer naar huis gaat, een andere deur te nemen zodat onze slaapgast niet gestoord wordt en er de volgende avond niet zal zijn. Misschien overdreven vinden sommigen maar wij doen dat nu eenmaal. Het is veel te leuk om zo een diertje zijn rust te gunnen en lekker te laten slapen. En de volgende morgen als wij opstaan, is de vink al lang gevlogen.

Geen nieuws

Geen nieuws

Eigenlijk heb ik helemaal geen nieuws te melden. De overstromingen die hier geweest zijn, zijn niet meer te zien. Natuurlijk zijn de gedupeerden nog lang bezig met de diverse verzekeringsmaatschappijen om hun schade te verhalen en zij zijn nog een poos bezig alles te herstellen. De primeur van de wijn is inmiddels gepresenteerd, het schijnt een goed wijnjaar te worden. ik lust wel graag een glaasje wijn en heb mijn voorkeuren, maar echt verstand ervan heb ik niet dus of het echt een goed jaar wordt voor de wijnboeren weet ik niet en kan daar ook geen uitspraak over doen. De meeste toeristen zijn inmiddels weg en dat merk je goed bijvoorbeeld als je uit eten wilt gaan. Je moet nu zoeken naar een leuk restaurant dat open is en dat niet alleen, je wilt ook dat het er behaaglijk warm zal zijn. De meeste restaurants die open zijn hebben geen verwarming en dat kan heel vervelend zijn. Niet alleen word jezelf koud maar het bord is koud en het geserveerde gerecht is ook in een mum van tijd afgekoeld. Niet lekker dus. Het weer in deze tijd kan nog best goed zijn. In ieder geval heel goed om in en om het huis te klussen, de tuin aan te pakken, want al is het in de zomer warm en droog, toch groeit alles. In  de winter groeien de planten ook omdat de temperatuur niet erg onder de 12 graden komt, het blijft dan groeizaam weer. Gelukkig hebben wij een tuin gekozen zonder gras zodat we in de winter geen gras hoeven te maaien.

Zo, je leest dat er geen belangrijke dingen gebeurd zijn de afgelopen week en het ligt ook niet in de verwachting dat er de komende weken iets nieuws te melden gaat zijn. Daarom zal ik de komende 3 á 4 weken geen blog schrijven.

Wij, mijn man en ik, wensen een ieder die mijn blog leest een hele fijne Kerst en een voorspoedig 2019.

Tot later.

De “inondation” in oktober 2018

De "innondation"in oktober 2018

Afgelopen week van zondag op maandagnacht is er  wederom zo’n 200 mm regen gevallen en deze hoeveelheid met de vele regens van de week daarvoor konden de rivieren niet aan met als gevolg grote overstromingen. Inondation betekent overstroming. Het riviertje achter ons terrein, normaal een droog gevallen sloot, was nu ongeveer een tqaalf meter brede snel stromende volwassen rivier geworden. Niet alleen was de rivier breed geworden maar het water ging met een enorme snelheid, alles meesleurend, een kolkende watermassa. Niet te geloven hoe snel het waterpeil kan stijgen naar een angstige hoogte. De omheining van de buren stond bijna onder water. Gelukkig ligt ons terrein zes meter boven de normale hoogte van de rivier zodat we geen gevaar liepen. Dit was heel anders in de omgeving van Trèbes, een plaats in de richting van Carcassonne.  Daar is de rivier de Aude buiten zijn oevers getreden met als gevolg dat de straten en huizen  met blubberwater overspoeld werden. Auto’s werden meegesleurd en kwamen boven op elkaar gestapeld terecht. Ook de landerijen en druivenvelden stonden blank. Er waren 13 doden te betreuren. Voor de bevolking hier een enorme ramp. Het zal je maar gebeuren dat je auto total-loss is, of dat je huis met bruin blubberwater onderstaat of dat één van je naasten verdronken is. Een grotere ramp kan je niet bedenken. Er is door de overheid een oproep gedaan om je huis of je vakantiehuis. als deze leeg staat tenminste,  beschikbaar te stellen voor mensen die niets meer hebben, geen huis, geen onderdak dus.

Inmiddels is het weer opgeknapt, het regent niet meer en de zon schijnt. Het niveau van het waterpeil in de rivieren is gezakt. De getroffen mensen zijn hard bezig de blubber uit de huizen te kruien, meubilair schoon te maken en het dagelijkse leven weer op te pakken. Het is te hopen dat de regering van Frankrijk er voor gaat zorgen dat zo’n ramp als dit niet meer kan gebeuren. Zij zal er voor moeten zorgen dat de dijken verhoogd worden, de rivieren geschouwd worden en dat er geïnspecteerd wordt of alle werkzaamheden wel perfect uitgevoerd worden. En als dit allemaal niet lukt, dat zij dan Nederland moet vragen hoe dit probleem op te lossen is.

Wij hebben CanalDigitaal.

Wij hebben Canal Digitaal

Ja, we kunnen in Frankrijk niet zoals in Nederland kiezen welke tv-provider we zullen nemen, dus hebben we voor Canal Digitaal gekozen. De Nederlandse zenders, ook de commerciële zenders, kunnen we op deze wijze op de tv krijgen en daar zijn onze huurders erg blij mee.  Wij Nederlanders willen graag ons eigen nieuws zien en onze eigen programma’s kunnen volgen. De Franse zenders hebben heel veel praatprogramma’s en de films die zij uitzenden worden allemaal gesynchroniseerd en je moet dus vloeiend frans spreken om dit allemaal te kunnen volgen. En je weet het, Fransen spreken nu eenmaal verschrikkelijk snel, de clou van het verhaal ontgaat je snel als je niet een talenknobbel hebt. En die laatste heb ik nu eenmaal niet. Het is dus niet gek dat er voor Canal Digitaal gekozen is in ons huis. Het is niet allemaal geweldig hoor , er zijn ook, grote, nadelen. Je hebt zo’n afschuwelijk lelijke schotel aan de muur van je huis. De schotel moet goed verankerd worden want bij de minste of geringste harde wind, kan de ontvangst ontregeld worden. Of een plant of boom die voor de schotel staat en te hard groeit, en dat heb je niet snel in de gaten, kan de ontvangst verstoren. Ook felle regen of een hele donkere lucht kan zo maar de oorzaak zijn dat je geen beeld hebt. En dan nog maar niet te spreken van een geweldige onweersbui, dan is het heel goed mogelijk dat je niet alleen geen tv hebt, maar dat de elektriciteit helemaal uitvalt. Dit zijn problemen die je in Nederland al lang niet meer hebt. Ik som nu de meest bizarre omstandigheden op, misschien om me te verdedigen waarom wij geen Franse zender in ons huis genomen hebben. Ik geef he toe, Nederlands is en blijft mijn moedertaal en hiermee kan ik mij het beste uitdrukken en is het de makkelijkste weg om me op de hoogte van het nieuws te houden en om me voor de tv te kunnen ontspannen.

Rust en ruimte.

Rust en ruimte

Hoe geweldig is het niet als je van één van je huurders, één van je vakantiegasten ‘een mail krijgt met daarin geschreven dat zij het zo heerlijk vinden om weer in “Les Plantades” te zijn aangekomen. Zij schrijven dat het een verademing is om  van de rust, de zon, de natuur, de zoete geur van de Oleanders en nog veel meer te kunnen genieten. Dat is voor ons heel fijn om te lezen, want daar doen we het o.a. voor,  de mensen die komen een vakantie om niet te vergeten te laten beleven.

Zoete geuren zijn er zeker in onze tuin, maar ook kruidige. Thijm staat er, evenals Rozemarijn, die overigens met prachtig blauwe bloemetjes heel mooi bloeit. We hebben ook nog Salie, bloeit ook met paars-lila bloemen. Dit kruid wordt vooral in soepen of ragouts gebruikt. En dan staat  er ook nog de keukenlaurier, dit is inmiddels een grote boom geworden waar we regelmatig bladeren van plukken om in de keuken te gebruiken. We hebben ook nog een kersenboom in de tuin staan maar daar hebben we niet vaak vruchten van. De boom is een zaailing van een eerder geplante boom die dood is gegaan. Bovendien gaat het meestal flink waaien als de bloesem aan de boom zit, de meeste bloesem is er dan vanaf en de kersen die alsnog aan de boom gerijpt zijn, worden door de spreeuwen opgepeuzeld. Deze vogels weten precies wanneer de vruchten rijp zijn. En dan hebben we ook nog een vijgenboom, rode vijgen. De vijgen zijn zo eind augustus, begin september rijp en wij verwerken ze tot een heerlijke rode saus. Het is wel een beetje werk maar het is zeker de moeite waard om dit te doen. De vijgen moet je in kleine stukjes snijden, in een pan opzetten met een klein laagje water met eventueel toegevoegd een scheutje Port of  Muscat de Minervois, koken tot de vruchten zacht zijn, af laten koelen en als je een mooie gladde saus wilt hebben zonder al die pitjes erin, zeven. De verkregen saus is o.a. heerlijk bij een mals gebraden “Magret de Canard”.

Pépieux

IMG_0131

Les Plantades ligt ongeveer 300 meter vanaf het centrum van het dorp. Je kunt er makkelijk naar toe lopen, of op de fiets of met de auto. Op ” Place Jean Gastou” is altijd wel een parkeerplaatsje te vinden. De bakker, “Le Boulanger”,  is aan het plein. Hier vind je ook het postkantoor, de kapper en de supermarkt. In de supermarkt kan je voor je dagelijkse boodschappen terecht. Ook  komt er of is er al, ze waren nog bezig met de werkzaamheden begin juni, een Aziatische winkel c.q restaurantje. In Pepieux is zelfs een internetwinkel waar je erg vriendelijk ontvangen wordt. Vanzelfsprekend, zoals in elk dorp in Frankrijk, is er op het plein een kapper.

Bij het postkantoor in Pépieux is geen pinautomaat, ook kan je in het postkantoor geen geld opnemen. De dichtstbijzijnde pinautomaat is in Olonzac. Daar zijn er twee. Bij de Crédit Agricole, in de hoofdstraat en bij Caisse d’Épargne, vlak bij de rotonde waar ook de bakker is. In Olonzac ie een grote supermarkt “Casino”. In deze winkel hebben ze een uitgebreide selectie van wijnen uit de naaste omgeving. Iets verder weg in La Redorte bij de Crédit Agricole tegenover La Poste is ook een pinautomaat. Dit dorp ligt ongeveer 7 km. bij Pépieux vandaan en in La Redorte is een grote “Intermarché” waar je ook goed je boodschappen kunt doen.

Als je de hele dag lekker in de zon wilt liggen en helemaal geen zin hebt om te koken of  om te barbecueën,  dan kan je altijd nog bij “Pizzeria Chez Trini” een pizza bestellen, die zijn erg lekker. De pizzeria is tussen het gemeentehuis,  de “Mairie” , en de supermarkt.

Als je de weg tussen de kerk en het gemeentehuis inslaat richting Azille, de “Avenue des Cathares”, zie je na 50 meter aan je linkerhand de Cave Coöperative “Les Coteaux du Minervois”. Aan dezelfde weg is ook de ingang van het gemeenteplantsoen “Parc Municipal”.

 

De zomer begint.

gezellig zitje bij zwembad

De zomer is begonnen voor ons, onze eerste gasten. De eerste huurders,  zijn afgelopen zaterdag aangekomen. We hopen dat iedereen die één of meerdere weken zijn of haar vakantie in Pépieux wil gaan doorbrengen, een hele fijne tijd zal krijgen met veel zon en veel rust. Aan ons zal dat zeker niet liggen, wij hebben er alles aan gedaan om het huis, de tuin en het zwembad zo mooi mogelijk achter te laten. We hebben in het huis gerepareerd, opgeknapt, vernieuwd, gepoetst, gestoft, gedweild, geveegd, geschuurd, geverfd, gelakt. In de tuin gewied, gespit, gegraven, geplant en verplant. In het zwembad het water ververst, bijgevuld, gezuiverd. Kortom bijna alles wat in onze mogelijkheden lag, maar één ding kunnen we natuurlijk niet. We hebben geen invloed op het weer. Dat is een punt waar we, gelukkig, niets aan kunnen doen. De één wil het warm, de ander ietsjes minder en nog een ander maakt het niet veel uit als hij maar heerlijk kan genieten van alle dingen die er gaan gebeuren.

Over het weer gesproken, als het in Nederland prachtig, warm weer is zoals nu op dit moment. is het in het zuiden van Europa meestal niet zo geweldig. We gunnen iedereen een mooie vakantie met prachtig, zonnig weer en dat is nu eenmaal niet mogelijk in dit werelddeel. Mooi in het noorden is slechter in het zuiden en andersom. Ik kan toch een ieder die zijn vakantie in Zuid-Europa gepland heeft, echt wel geruststellen hoor. Over het algemeen zijn de maanden juni, juli en augustus in Pépieux zonnig en warm. Het is dan ook heel goed mogelijk met een mooi bruin kleurtje thuis te komen Maar wees voorzichtig, de zon kan heel fel en verraderlijk zijn. Voor dat je er erg in hebt, ben je knalrood. Een goed advies is: smeer je goed in en blijf niet te lang in de zon. Vooral niet op het heetst van de dag.

Iedereen een hele fijne zomer gewenst.

De Iris, zij bloeit weer.

De Iris, hij bloeit weer.

Als je een koude, natte winter hebt, kan je je nauwelijks voorstellen dat er na deze periode een beter seizoen zal aanbreken; dat het voorjaar wordt. Ja, en nu is het zover, het is de tijd dat de Iris weer bloeit. Een bloem die het echte voorjaar aankondigt, vind ik. Nadat we al allerlei bloesems, mimosa, paardenbloemen, madeliefjes, forsythia  en allerlei andere mooie bloeiers gezien hebben is nu toch de tijd aangebroken dat deze prachtige, paarsblauw gekleurde bloem overal volop aan het bloeien is. Je ziet ze niet alleen in tuinen maar ook in de velden en in de bermen. Helaas bloeit de Iris maar heel kort, april / mei, heel erg jammer. De prachtige kleur geeft mij elk jaar weer een geweldig voorjaarsgevoel. Zo mooi als zij bloeiend is, zo saai is de plant het verdere jaar in je tuin. Een bos bladeren en dat is het.

De Iris is familie van de lisachtige. Je hebt gecultiveerde soorten en de planten die in het wild groeien. De gekweekte kan je in alle kleuren van de regenboog kopen. Ze hebben lange stelen en deze blauwe iris op de foto groeit uit een wortelstok. Het is een inheemse plant die veel voorkomt in het Middellandse zeegebied. De plant houdt van een zonnige plaats en kan goed tegen droogte. Het best groeit hij op een arme kalkachtige bodem en dat is in deze buurt zeker het geval vandaar dat er overal veel Irissen groeien. Ondanks dat, vind ik het toch zeer de moeite waard om deze plant in de tuin te hebben staan. Ik zou haar niet willen missen.

Op Egyptische graven van 1500 voor Christus heeft men ook de afbeelding van een Iris gevonden. Iris was ook een godin uit de Griekse mythologie en heeft de betekenis “Ik heb een boodschap voor je.” En in ons geval denk ik dan: Die boodschap is: “De lente is begonnen”.