Menu met asperges.

Menu met asperges.

Vorige week heb ik het beloofd: hier komt het menu met asperges:

We beginnen met een Aspergesoep: Hier heb je voor nodig witte asperges en omdat we nog meer gerechten nemen met asperges kopen we 2 kg. Deze goed schillen, de schillen bewaren want daar kunnen we een soepje van                                                                           trekken. Een pan met 1 l. water daarbij gevoegd 1 á  2 blokjes kippenbouillon en de schillen. Dit 20 min. laten trekken en daarna zeven. Maak een roux van boter en bloem en voeg dit aan de                                                                   aspergesoep toe.3

Omelet met groene asperges:        Kook voor 4 personen 500gr. groene asperges gaar. Snijd daarvan enkele asperges in kleine stukjes en bewaar de rest voor het hoofdgerecht. Maak van 4 eieren een omelet beslag en doe de                                                                      helft in de koekenpan. Leg daar de gare groene asperges op en bak de omelet aan 2 kanten.  Herhaal dit nog een keer. Snijd de omeletten doormidden en leg op elk bord een halve. Vouw deze                                                                  nog een keer zodat je een kwart hebt. Garneer met verse salade.

Klassiek hoofdgerecht:                    Voor dit gerecht kan je alleen witte asperges nemen maar je kan ook half witte en half groene nemen. Je hebt ze immers beiden al gekookt voor je andere gerechten. Dan heb je nodig 500 gr.                                                                  aardappeltjes, bijvoorbeeld krieltjes, 4 hard gekookte eieren die je in kleine stukjes snijdt, saus voor asperges, 8 dik gesneden plakken ham, peterselie.                                                                                                                                          De gekookte asperges op een bord leggen, aardappeltjes ernaast en zo ook de in stukjes gesneden eieren ( 2 p.p.) , ham over de asperges drapperen, saus erover heen en garneren met                                                                                peterselie.

Tompouce met zalm en asperge:     Hiervoor heb je nodig:  1 ei, 4 plakjes bladerdeeg, 200 gr. gerookte zalm, 1 sjalot, 250gr. verse slagroom en witte asperges.                                                                                                                                                                                             Ei splitsen en eigeel loskloppen, sjalot snipperen en in 4 min. fruiten dan de slagroom toevoegen en in laten koken. Oven op 200 graden zetten, de plakjes bladerdeeg halveren , inprikken en                                                                   in 8 min. goudbruin bakken. Halveer de asperges in de lengte.                                                                                                                                                                                                                                                                                                           Leg op ieder bord een plakje bladerdeeg dan een plakje zalm en dan 2 gehalveerde asperges, slagroomsaus erover. Dit eventueel nogmaals herhalen en als laatste afdekken met een plakje                                                                         bladerdeeg.

Ik hoop dat dit een eenvoudig te maken maar zeker een lekker asperge-menu zal zijn.

Bon appétit.

Grote schoonmaak.

Grote schoonmaak.

Je zou het zo niet zeggen maar dit is het “canal du Midi” vlakbij Pepieux.  Het departement is aan de grote schoonmaak begonnen. Ze gaan er voor zorgen dat het kanaal weer bevaarbaar wordt voor het komende seizoen. Elk jaar gebeurt dat, niet elk jaar hetzelfde deel ervan maar ieder jaar een ander gedeelte.  En omdat ze het op deze manier doen,  hebben ze er veel werk aan ook omdat het een heel lang kanaal is. Het komt immers vanaf Bordeaux en stroomt door zuid Frankrijk  en komt bij Sète in de Mideellandse Zee. Het water uit het kanaal wordt voor een groot deel  afgevoerd naar een waterbuffer bijvoorbeeld zoals bij ons in de buurt naar het ” lac de Jouares” , dit is een klein meertje waar ’s zomers op gesurfd wordt en in gezwommen wordt. Dat er delen van het kanaal leeggemaakt worden om schoon gemaakt te worden, is wel nodig ook want er wordt van alles in gedumpt. Daar het “canal di Midi” hier een grote toeristentrekker is, zorgt men er gelukkig voor dat de boten, die er in de zomermaanden doorheen varen, geen rare obstakels tegen komen en zodoende in de problemen kunnen komen en het niet mogelijk zal zijn om verder te varen. Zoals het er nu uit ziet, lijkt het maar een smal kanaaltje, maar als het water weer op peil is, zal je zien dat er makkelijk 2 boten langs elkaar kunnen varen. Niet alleen het kanaal wort voor de zomer klaargemaakt, ook o.a. in de plaats Trèbes hier ongeveer 20 kilometer vandaan, daar worden ’s winters de boten op de wal gelegd voor groot onderhoud. In deze plaats zijn ze trouwens ook druk bezig de kade te restaureren want het afgelopen najaar is er een grote overstroming geweest die veel schade heeft veroorzaakt aan de kademuur.

Restaurantjes hier in de buurt.

Restaurantjes hier in de buurt.

Hier in de buurt zijn heel veel restaurantjes waar je heel lekker en voor een schappelijke prijs kunt eten. De één is iets luxer dan de ander en de kwaliteit is ook niet overal dezelfde, maar doorsnee genomen kan je overal goed eten. Het is net wat je wilt. Gisteravond zijn wij zelf, vlak bij Bize, naar een restaurant gegaan. Het heet “la Salette”. We hadden deze eetgelegenheid bewust uitgekozen, het is nu immers winter en niet alle restaurants zijn geopend. Bovendien moet je weten welk restaurant open is en waar men verwarming heeft. Niets is armoediger dan eten met je jas aan of dat je eerst dikke sokken aan moet trekken om geen steenkoude voeten te krijgen. Ook is dan je bord en bestek koud met als gevolg, je eten is ook koud. In “la Salette” is dat allemaal niet het geval, zij hebben niet alleen radiatoren in de zaak maar ook een enorme openhaard die tijdig opgestookt wordt. Het is er dus lekker warm en behaaglijk. Ook de kwaliteit van het eten is goed. Voor flinke eters is het een goede keus, je krijgt er meer dan genoeg. Zelf kozen wij voor kip en magret de canard die met een groente van knolselderij en pompoen werd geserveerd.

De eigenaars van “la Salette” zijn Belgen. Iedereen hier in de buur weet dat als je zegt dat je naar de Belg gaat dat je nar “la Salette” gaat. De eigenaar staat in de keuken  en zijn vrouw is de gastvrouw en helpt in de bediening. Zij is een echte gastvrouw, als je binnenkomt, verwelkomt ze je alsof je haar beste klant bent. Ook als je er maar weinig komt, word je op die manier verwelkomd, ze geeft je het gevoel een oude bekende te zijn. De kok komt aan het einde van de avond vaak langs om te vragen hoe je zijn maaltijd hebt gevonden. Dit laatste kan hij ’s zomers niet altijd doen want een restaurant met zo’n goede naam is in het hoogseizoen geweldig druk. Voor de gast soms lastig maar voor de uitbaters een goede zaak.

Hoe is het weer bij jullie?

Hoe is het weer bij jullie?

Dat is steevast één van de eerste dingen die mensen die ons opbellen vragen. “Hoe is het weer bij jullie?”  Het is immers heel belangrijk voor sommigen om dat te weten te komen. En waarom? Ik weet het niet. Je zou denken dat alleen Nederlanders daar erg nieuwsgierig naar zijn, maar bij de Fransen is dat niet anders. Als je in gesprek komt met een Fransman gaat dit ook gegarandeerd over het weer. In de winter is het, hoe koud is het nu in Nederland en hoeveel sneeuw ligt er? Waarschijnlijk hebben de Fransen op school geleerd dat Nederland een soort noordpoolland is. Want als je dan vertelt dat het niet iedere winter sneeuwt en dat het ook best een graad of 10 kan zijn, zijn ze hevig verbaasd. Het idee over onze zomermaanden is anders want als je vertelt dat we een prachtige zomer hebben met temperaturen boven de 20 graden, kijken ze je heel verbaasd aan. Zo wie zo vinden ze 20 graden te koud voor de zomer en dan zeggen ze er dikwijls bij, en al die regen dan die jullie ’s zomers hebben? De Fransen hebben dus geen idee hoe het klimaat in ons kikkerlandje er uit ziet. Zelf hebben ze het ook altijd over het weer. Als het koud is, zeggen ze, “ce n’est pas chaud”  (het is niet warm) als het warm is, zeggen ze: “ce n’est pas froid” (het is niet warm) . Ook een manier dus om aan te geven hoe je het weer vindt. Ook hiermee merk je dat Nederlanders veel directer zijn. Het is koud of het is warm, geen smoesjes er omheen winden. De manier hoe je zegt wat voor een  weer het is,  is heel anders. “Il fait mauvais temps”, het is slecht weer en “Il fait beau temps”, het is mooi weer.

Zo zie je maar; het weer is en blijft heel belangrijk, of je nu in Nederland woont of in Frankrijk.

Opknappen in de winter.

Opknappen in de winte.r

 

Elk huis heeft onderhoud nodig. Of het nu een nieuw huis is of een oud huis. In Pépieux gebeurt het onderhoud meestal in de winter. Dan zijn er geen huurders, het weer kan meezitten, ook wel eens tegen hoor. Ieder jaar is er wel iets dat verbeterd moet worden of gewoon vervangen moet worden. Ook dit jaar moet er het één en ander gedaan worden en moeten wij iemand inhuren of zelf moed verzamelen om de klus zelf te klaren. Om van de zomer heerlijk onder het overdekte terras te kunnen eten, lezen of lekker niksen, moeten wij er een nieuw plafond maken. Het andere was gepleisterd en is afgelopen najaar door de hevige regenval, waardoor het vochtgehalte in de lucht enorm was, in stukken naar beneden gekomen. Repareren dus. De vraag was waarmee moeten we het plafond repareren? In ieder geval niet weer een pleisterlaag maar welk materiaal dan? Een schrootjesplafond? Nee. Verven? Nee. Toen kwam John, hij verzorgt ’s zomers ons zwembad en gaat de plafondklus doen, met het idee om er platen van kunststof aan te bevestigen. In eerste instantie leek ons dat niets maar toen we deze platen in de winkel zagen, waren we het met hem eens. Dit is een goede oplossing en we denken ook dat het een oplossing is die er lang tegen zal kunnen zodat we niet over één of twee jaar voor het zelfde probleem komen te staan. Het plafond opknappen is een vrij grote klus maar er zijn nog meer dingen te doen, muren opnieuw schilderen, deuren verven en de kozijnen opnieuw beitsen. Ook de luiken krijgen een onderhoudsbeurtje. Genoeg te doen dus. Gelukkig is er binnenwerk voor koude en natte dagen en buitenwerk voor de zonnige dagen. We gaan ervan uit dat komende zomer  alles weer top in orde zal zijn.

Voorspoedig en een heel gelukkig 2019

Het jaar 2019 is alweer 14 dagen oud maar ondanks dat wil ik toch iedereen een gezond, voorspoedig en gelukkig Nieuw Jaar toewensen met heel veel zonnige dagen.

Ook dit jaar ga ik weer proberen elke week iets te vertellen over een bijzonderheid, een nuttige informatie of een interessante bezienswaardigheid in onze omgeving. Ik heb al allerlei dingen op mijn blog verteld dus zal ik misschien een artikel herhalen. In de omgeving van Pépieux zijn er veel uitstapjes te maken. De één iets interessanter dan de ander en de één iets verder weg dan de ander maar altijd de moeite waard om er een blog over te schrijven. Ook kan ik af en toe een vergelijking maken met Nederland en Frankrijk. Neem nou de jaarwisseling bijvoorbeeld. In Nederland wordt er in het hele land vuurwerk afgevuurd met heel veel geknal en lawaai. De kranten stonden er vol van. Zelfs de politici bemoeiden zich ermee. Kan het op deze manier doorgaan of moet het op een aangewezen plek in stad of dorp? Allemaal vragen die werden gesteld, vooral in de media. We weten het in Nederland heeft iedereen een mening. In het zuiden van Frankrijk, in Pépieux, waar ons huis staat, is dit item helemaal niet aan de orde. Er is helemaal geen vuurwerk. Je hoort in de verste verte helemaal geen geknal en zie geen vuurpijl de lucht inschieten. Wel hoor je op straat mensen elkaar een gelukkig nieuwjaar, “Bonne Année” wensen veelal met een glas champagne in de hand. Misschien vinden veel Nederlanders dit erg saai maar onze dieren hoeven niet bang te zijn, zij hoeven niet weg te kruipen onder tafels of in kasten. Zij willen ook graag dat hun baasjes en vrouwtjes een fijn, gezond en gelukkig nieuw jaar zullen hebben.

Geen nieuws

Geen nieuws

Eigenlijk heb ik helemaal geen nieuws te melden. De overstromingen die hier geweest zijn, zijn niet meer te zien. Natuurlijk zijn de gedupeerden nog lang bezig met de diverse verzekeringsmaatschappijen om hun schade te verhalen en zij zijn nog een poos bezig alles te herstellen. De primeur van de wijn is inmiddels gepresenteerd, het schijnt een goed wijnjaar te worden. ik lust wel graag een glaasje wijn en heb mijn voorkeuren, maar echt verstand ervan heb ik niet dus of het echt een goed jaar wordt voor de wijnboeren weet ik niet en kan daar ook geen uitspraak over doen. De meeste toeristen zijn inmiddels weg en dat merk je goed bijvoorbeeld als je uit eten wilt gaan. Je moet nu zoeken naar een leuk restaurant dat open is en dat niet alleen, je wilt ook dat het er behaaglijk warm zal zijn. De meeste restaurants die open zijn hebben geen verwarming en dat kan heel vervelend zijn. Niet alleen word jezelf koud maar het bord is koud en het geserveerde gerecht is ook in een mum van tijd afgekoeld. Niet lekker dus. Het weer in deze tijd kan nog best goed zijn. In ieder geval heel goed om in en om het huis te klussen, de tuin aan te pakken, want al is het in de zomer warm en droog, toch groeit alles. In  de winter groeien de planten ook omdat de temperatuur niet erg onder de 12 graden komt, het blijft dan groeizaam weer. Gelukkig hebben wij een tuin gekozen zonder gras zodat we in de winter geen gras hoeven te maaien.

Zo, je leest dat er geen belangrijke dingen gebeurd zijn de afgelopen week en het ligt ook niet in de verwachting dat er de komende weken iets nieuws te melden gaat zijn. Daarom zal ik de komende 3 á 4 weken geen blog schrijven.

Wij, mijn man en ik, wensen een ieder die mijn blog leest een hele fijne Kerst en een voorspoedig 2019.

Tot later.

Herdenking WO I

Herdenking WO 2

Het is vandaag 12 november, gisteren dus 11 november, een bijzondere dag in Frankrijk. Zeker dit jaar want het is vandaag precies 1oo jaar geleden dat de wapenstilstand van de eerste wereldoorlog werd ondertekend. De wapenstilstand werd op 11 november om elf uur in Compiegne ondertekend in een oude treinwagon.  Deze oorlog duurde 4 jaar van 1914 tot 1918, 1567 dagen lang. Elk jaar worden in Frankrijk de slachtoffers van deze oorlog herdacht. In bijna elke stad of dorp staat een monument ter nagedachtenis aan deze slachtoffers en legt de burgemeester een krans of bloemstuk bij dit monument. Het Franse volkslied wordt veelal hierbij gespeeld.

Dit jaar wordt deze herdenking in Parijs groots herdacht. In aanwezigheid van de Franse president, 70 staatshoofden, regeringsleiders en vertegenwoordigers van internationale organisaties zal er  bij de “Arc de Triomphe”  stilgestaan worden bij  de vele slachtoffers die er te betreuren waren, 18 miljoen levens en dat is niet niks. Bij de herdenkingsceremonie zal ons land vertegenwoordigd worden door Mark Rutte en Stef Blok. Zij zijn niet de enigen die een uitnodiging van de Franse president hebben ontvangen, o.a. ook Donald Trump, Vladimir Poetin, Angela Merkel, de VN-secretaris-generaal Antonio Guterres zijn aanwezig bij de “Memoire de la Grande Guerre”.  Na de herdenking gaat onze premier op uitnodiging van Emmanuel Macron, de Franse president, lunchen in het presidentiele paleis.

In België wordt deze ceremonie niet alleen in Brussel gehouden maar ook in Ieper. In deze plaats zijn  bloedige gevechten geweest. Bij de Menenpoort was er gisteren een grote herdenking. Vele legeronderdelen uit verschillende delen van de wereld waren er aanwezig. Ieper werd in de WOI bijna geheel verwoest maar is nu gelukkig weer grotendeels opgebouwd. De begraafplaatsen die in de omgeving van deze stad liggen, zijn bedevaartsoorden geworden. In de stad zelf wordt elke avond om 20 uur de last post gespeeld. Op de binnenkant van de Menenpoort staan de namen van 60.000 slachtoffers die niet gevonden zijn, gegraveerd.

In Parijs stonden alle grote wereldleiders gebroederlijk  naast elkaar, laten we hopen dat zij er voor zullen zorgen dat zo’n vreselijke oorlog niet meer zal plaatsvinden.

 

De Franse tolpoortjes.

Terug van weggeweest.

Gaan de Franse tolpoortjes in de toekomst echt verdwijnen? Als het aan de Sanef, die een deel van de Franse tolwegen beheert, ligt, gaat dit in de toekomst gebeuren. Wordt van dit bericht nu niet blij want de tolheffing gaat echt niet weg hoor. Een  hoge inkomstenbron wordt heus niet opgedoekt. Er komen andere  mogelijkheden om de tol te heffen. Wie in het verleden vaak naar Frankrijk over de tolweg ging, weet dat je met een creditcard of cash moest betalen, naderhand ging dit met je betaalpas. En hoe vreselijk was het als je achter een Fransman kwam te staan die zijn chequeboek tevoorschijn haalde en een cheque uitschreef. Dit gebeurt gelukkig nog maar zelden. Tegenwoordig kan je nog gemakkelijker de tolpoort door d.m.v. een “tolbadge”  Deze badge moet je op je voorruit bevestigen.  Je rijdt dan door het poortje met de “T” , je badge wordt geregistreerd en de slagbomen gaan open.Het tolbedrag wordt van je rekening afgeschreven.  Op deze manier krijg je al een betere doorstroming en de rijen voor de poortjes worden aanzienlijk kleiner.  Nu wil de Sanef in de toekomst ook de slagbomen laten verdwijnen en deze worden dan vervangen door speciale camera’s die je kenteken van de auto registreren en aan de hand daarvan je tolbedrag heffen. Je krijgt de rekening dan dus achteraf. Voor buitenlandse kentekens is de betaalmethode nog niet uitgevogeld, men is daar hard mee bezig om de kentekenregistratie in Europa aan dit systeem te koppelen. Je vraagt je af waarom dit alles moet gaan gebeuren. Wel, men heeft berekend dat dit systeem niet alleen tijd voor de reizigers zal besparen maar ook tien miljoen liter brandstof per jaar en nog een belangrijk punt, het is een veel mindere belasting voor het milieu doordat bij een betere doorstroming de uitstoot van de auto’s gereduceerd wordt.  Voorlopig is dit allemaal toekomstmuziek en zullen we, als we van de tolwegen gebruik maken, onze tolbadge gebruiken.

De “inondation” in oktober 2018

De "innondation"in oktober 2018

Afgelopen week van zondag op maandagnacht is er  wederom zo’n 200 mm regen gevallen en deze hoeveelheid met de vele regens van de week daarvoor konden de rivieren niet aan met als gevolg grote overstromingen. Inondation betekent overstroming. Het riviertje achter ons terrein, normaal een droog gevallen sloot, was nu ongeveer een tqaalf meter brede snel stromende volwassen rivier geworden. Niet alleen was de rivier breed geworden maar het water ging met een enorme snelheid, alles meesleurend, een kolkende watermassa. Niet te geloven hoe snel het waterpeil kan stijgen naar een angstige hoogte. De omheining van de buren stond bijna onder water. Gelukkig ligt ons terrein zes meter boven de normale hoogte van de rivier zodat we geen gevaar liepen. Dit was heel anders in de omgeving van Trèbes, een plaats in de richting van Carcassonne.  Daar is de rivier de Aude buiten zijn oevers getreden met als gevolg dat de straten en huizen  met blubberwater overspoeld werden. Auto’s werden meegesleurd en kwamen boven op elkaar gestapeld terecht. Ook de landerijen en druivenvelden stonden blank. Er waren 13 doden te betreuren. Voor de bevolking hier een enorme ramp. Het zal je maar gebeuren dat je auto total-loss is, of dat je huis met bruin blubberwater onderstaat of dat één van je naasten verdronken is. Een grotere ramp kan je niet bedenken. Er is door de overheid een oproep gedaan om je huis of je vakantiehuis. als deze leeg staat tenminste,  beschikbaar te stellen voor mensen die niets meer hebben, geen huis, geen onderdak dus.

Inmiddels is het weer opgeknapt, het regent niet meer en de zon schijnt. Het niveau van het waterpeil in de rivieren is gezakt. De getroffen mensen zijn hard bezig de blubber uit de huizen te kruien, meubilair schoon te maken en het dagelijkse leven weer op te pakken. Het is te hopen dat de regering van Frankrijk er voor gaat zorgen dat zo’n ramp als dit niet meer kan gebeuren. Zij zal er voor moeten zorgen dat de dijken verhoogd worden, de rivieren geschouwd worden en dat er geïnspecteerd wordt of alle werkzaamheden wel perfect uitgevoerd worden. En als dit allemaal niet lukt, dat zij dan Nederland moet vragen hoe dit probleem op te lossen is.