Jeu de Boules of Pétanque.

Jeu de Boules of Pétanque

Ja, wat is het nu eigenlijk Jeu de Boules of Pétanque. Eerlijk gezegd: ik weet het niet. Misschien is er wel een verschil tussen deze twee en moeten we spreken over twee verschillende nationale sporten. In Frankrijk wordt het heel veel gespeeld en in het bijzonder in zuid Frankrijk. Daar zie je in elk dorp en in iedere wijk van een stad een Jeu de Boulesbaan waar vooral de mannen en een enkele vrouw aan het eind van de middag hun dagelijkse wedstrijd spelen, meestal op een plein onder grote Plataanbomen die een prachtige schaduw geven. In de krant of op een aanplakbiljet kom je heel vaak een aankondiging tegen waarop vermeld wordt dat er een “concours de Pétanque” gehouden zal worden en dat men er zich voor kan opgeven.

De spelregels zijn als volgt: Vanuit een cirkel, waar vanuit gespeeld wordt, wordt eerst de “but” of “cochonnet” (mikpunt) gegooid en daarna ieder zijn ballen. De bedoeling is om zo dicht mogelijk met je bal, ieder heeft er 2 of 3, bij de “but” te komen liggen. Er wordt met minimaal 2 teams gespeeld. De eerste gooier probeert zijn bal zo dicht mogelijk bij de “but” te leggen en vervolgens probeert de tegenpartij er nog dichterbij te komen. Dit wordt “pointer” genoemd. Hij of zij kan ook proberen de “boule” van de andere partij weg te ketsen, dit heet “tirer”. Er wordt niet om beurten gespeeld, maar het team dat het dichtst bij de “but”‘ ligt, speelt pas weer als de tegenstander beter ligt of geen “boules” meer heeft. Voor elke “boule”  die een team dichterbij heeft geplaatst dan de tegenpartij krijgt men een punt. Als iedereen al zijn ballen heeft geworpen, is de werpronde of “mene” voorbij. De winnaar mag dan de “but” opnieuw gooien en de volgende ronde kan beginnen. Het team dat als eerste 13 punten heeft, heeft gewonnen.

Loisirs de Pépieux.

Loisirs de P'pieux

Loisirs de Pépieux, loisir betekent , hobby uitoefenen. En dat kan je in de omgeving van Pépieux heel goed.  Je hoeft echt niet alleen in het zwembad te liggen of op een ligstoel naast het zwembad van “Les Plantades” een boek te lezen maar je kan in de omgeving allerlei sportieve dingen ondernemen. Zo zie je op de foto het Lac de Jouarres, een meertje ongeveer 2 km. vanaf ons huis. Je kan er op de fiets of zelfs lopend naar toe. In het meer, dat een waterbuffer voor het Canal du Midi is, kan je gaan zwemmen, surfen, zeilen of vissen. In de zomer zijn er surfplanken en zeilbootjes te huur. Op het meer komen geen gemotoriseerde boten, je kan dus lekker ontspannen je hobby uitoefenen. In de zomer is er een deel met boeien afgezet en de zwembadman houdt op de uitkijktoren toezicht op de zwemmers in het afgezette deel. Een veilig gevoel voor volwassenen en kinderen die niet zo goed kunnen zwemmen.  In het dorp zelf is een tennisbaan, een groot sportveld en even buiten het dorp is een manege. Bijna elk weekeinde en op woensdagmiddag komen de paarden met hun berijders langs ons huis. Zij maken dan via de wijnvelden een grote ronde op hun paard. Je kan in de buurt gaan fietsen, op je mountainbike gaan rijden of gaan wielrennen. Alleen goed uitkijken voor het verkeer op de kleine weggetjes. Ook kan je in een volgend dorp, Puicheric, gaan kanoën. Je gaat op de rivier de Aude langs snelstromende waterpartijen. Als je een kano huurt, krijg je natuurlijk de kano maar ook een zwemvest en een helm ter beveiliging van jezelf mee. Je kunt verschillende routes nemen, eenvoudig en een iets moeilijker parcours. Wandelen in de omgeving is ook een goede optie. Je hebt er alleen maar goede wandelschoenen voor nodig en verder niets. Zo zie je, er is in de naaste omgeving van alles te doen.  Je kan naast een luie vakantie ook een sportieve vakantie hebben in Pépieux.

Dinsdag, marktdag in Olonzac.

Dinsdag, marktdag in Olonzac.

Elke dinsdagmorgen is er een weekmarkt in Olonzac. Deze markt trekt vooral in de zomer veel bezoekers. Niet alleen de plaatselijke bevolking komt hier zijn of haar boodschappen doen, maar ook heel veel toeristen bezoeken heel graag de wekelijkse markt in Olonzac. Het is een gezellige en overzichtelijke markt. Niet alleen de hoofdstraat van Olonzac is gevuld met marktkramen maar ook de straatjes in de richting van de kerk staan vol met kramen. In de hoofdstraat vind je vooral goederen zoals schoenen of kleding of  huishoudgereedschappen of dekbedden en matrassen enz. enz. Er zijn ook verscheidene marktlui die tafelkleden verkopen bedrukt met olijven, lavendel of zonnebloemen, heel erg van de omgeving van hier. Een erg mooie herinnering aan deze streek. Je kan de kleedjes rond of vierkant of ovaal krijgen, nou ja kopen dus.  Je kan de stof ook per meter kopen en er dan zelf een kleed of kussen van maken. Je kan ook geplastificeerde kleden kopen. Heel handig en praktisch. De koopman weet uit ervaring dat dit artikel zeer gewild is en hij vraagt ervoor wat hij wil, de toerist betaalt het toch wel. En dat is zijn goed recht, hij moet er maar weer elke week staan met zijn handel in weer en wind en bij felle zonneschijn. Hoewel, als er minder toeristen zijn of het weer werkt niet erg mee, het regent bijvoorbeeld, dan zijn er zichtbaar veel minder kooplui. In de zomer trekt de markt dus veel toeristen, dan hoor je bijna geen Frans praten. Nederlands, Duits of Engels zijn dan de talen die je om je heen hoort spreken. In de herfst wordt dit anders, dan voert  Engels de boventoon. Maar wat er ook  gesproken wordt, de Fransen zelf blijven Frans spreken,  Hoe dan ook, het is en blijft een gezellige en druk bezochte weekmarkt.

Tour de France 2018

Tour de France 2018

De tour de France gaat binnenkort weer van start. Zaterdag 7 juli 2018 is het zo ver, dan gaat de 105de tour beginnen. Er wordt gestart op het eiland “Île de Noirmoutier” een eiland vlak voor de kust van Bretagne dat je d.m.v.. een brug kunt bereiken. Jaren geleden kon je dit eiland alleen bij laagwater bereiken. Je reed dan over een weg die aangelegd was over de bodem van de zee, hij was hobbelig en bobbelig. Sinds enige jaren is er een brug die het vasteland met Île de Noirmoutier  verbindt. De tour telt 27 etappes en de 15de etappe gaat van Millau  naar Carcassonne, de vestingstad in de Minervois. Bij Millau gaat het over de beroemde en door toeristen veel bezochte brug. Deze brug is door Nederlandse architecten ontworpen. Hij loopt 279 meter boven de rivier de Tarn in het departement Aveyron en is sinds 16 december 2004 opengesteld voor het verkeer. Normaal is het een tolweg maar ik denk niet dat de wielrenners een ticket moeten kopen. De 15de etappe is een pittige etappe die om 13.20 uur start vanuit Millau. Het is vooral de weg naar de “Pic de Nore” die veel klauterwerk vraagt. De eerste 7 km. gemiddeld een steiging van 7.5%  Dan 12,3km. lang  een steilte van 6,3% en het laatste stuk is vals plat. Deze klim is vaak te veel voor de sprinters. Na de “Pic de Nore” gaat het richting Carcassonne en dat is dan weer een flinke afdaling. De verwachting is dat de eerste wielrenners om ongeveer 17.45 uur in Carcassonne zullen aankomen. Dit jaar dus niet vlak bij ons in de buurt maar voor de echte tour-liefhebbers misschien toch wel een reden om in de “Montagne Noire” of in Carcassonne te gaan kijken.

Een bijzonder evenement dat elk jaar terug komt en elk jaar vlak bij ons in de buurt langs komt, in ieder geval in de streek waar ons vakantiehuis zich  bevindt.

11 November: wapenstilstand.

11 November: wapenstilstand

Gisteren was het 11 november en  vorige week schreef ik in mijn blog hier  al over. De wapenstilstand van de eerste wereldoorlog wordt op deze datum herdacht. De eerste wereldoorlog was van 1914 tot 1918. Alle grootmachten waren hierbij betrokken, ook Frankrijk.  Tijdens deze oorlog, ook wel  de Grote Oorlog genoemd, zijn er 72 miljoen slachtoffers gevallen waarvan 50 miljoen burgers. In Frankrijk waren er 212.000 militaire doden en 267.000 burgers die tijdens deze oorlog gedood zijn. En al is het al bijna een eeuw geleden, toch wordt dit in Frankrijk in het hele land herdacht. In elke stad of in elk dorp worden bij de herdenkingsmonumenten bloemen gelegd door een burgemeester of een afgevaardigde van de overheid. En niet alleen in Frankrijk maar ook in België en Engeland wordt deze datum herdacht. De herdenking in Engeland was gisteren in het nieuws op de t.v.,  speciaal om te laten zien dat de klok van de “Big Ben” voor deze bijzondere gelegenheid weer kon beieren. De “Big Ben” staat nog steeds in de steigers voor de grote reparatie en of renovatie. In Nederland wordt de eerste wereldoorlog niet herdacht, we waren immers neutraal, maar wij herdenken 4 mei, dodenherdenking en 5 mei is onze bevrijdingsdag, de bevrijding van de tweede wereldoorlog.

Dan is 11 november ook de dag dat om elf minuten over elf het carnaval, een rooms-katholiek volksfeest, begint. De elfde is gekozen omdat elf het getal is van de dwazen en de gekken. In Nederland wordt in het gebied onder de grote rivieren, het carnavalsseizoen met een ceremonie gevierd. Men begint met de voorbereidingen voor het carnaval, prins carnaval en meerdere adjudanten worden op deze datum gekozen. In Frankrijk wordt niet zo heel veel aandacht aan het carnaval gegeven. Wel is in het hele land het “carnaval van Nice” heel bekend. Ook het straatcarnaval van Duinkerke is bij de Fransen bekend. Maar feestvieren en op straat hossen komt niet voor  in de omgeving van Pépieux.

Juli, festivalmaand in Carcassonne

Juli, festivalmaand in Carcassonne.

Carcassonne heeft elk jaar op 14 juli,  “quatorze Julliet”, de nationale feestdag in Frankrijk, een groots vuurwerk. Men zegt het grootste en meest fantastische vuurwerk van Europa. De mensen komen van heinde en ver om dit te kunnen zien en zeer bijtijds overdag zoekt men een goede plek waarvan uit men het grootste  spektakel kan aanschouwen. Alle straten in de stad staan vol geparkeerd en ook langs de autoroute op plekken waar vandaan men de “Cité” van Carcassonne goed kan zien, staan de auto’s geparkeerd. Op 14 juli begint ook een jaarlijks terugkerend festival in de stad. Aan de voet van de vestingmuren wordt een theater opgebouwd waar voorstellingen en muzikale evenementen plaatsvinden. Grote sterren als .o.a. Elton John en Bob Dylan hebben hier in het verleden opgetreden. Niet alleen in de cité maar ook elders in de stad zijn de meest uiteenlopende muziek optredens, klassiek, pop, rock, opera, hip-hop, van alles wordt er gespeeld. Er worden heel veel evenementen georganiseerd die druk bezocht worden door jong en oud. In 2015, even geleden dus, was er een soloconcert van Sting, niet één van de slechtste artiesten dus. Voor elk wat wils is er wel ergens een muziekstuk te beluisteren.

Kortom vanaf 14 juli is er elke dag wel iets te beleven en te bewonderen. Je kunt naar verschillende en uiteenlopende concerten gaan waar de grootste artiesten optreden. Maar je kunt natuurlijk ook heerlijk door de drukke, toeristische straatjes van de cité wandelen. Ook de jeugd kan zijn ogen uitkijken naar alle in winkels uitgestalde artikelen, vaak kopieën van Middeleeuwse wapens en andere attributen uit de riddertijd. Je hoeft niet bang te zijn dat je de auto nergens zou kunnen parkeren want aan de voet van de oude stad is een enorm parkeerterrein waar je tegen betaling kan parkeren. Om de cité te bezoeken, hoef je geen entree te betalen.

De middeleeuwse stad Carcassonne is een maand lang de muziekstad van de Aude.

 

Oppidum d’Ensérune

Oppidum d'Enserune

Oppidum d’Ensérune mag dan een moeilijke naam zijn om te onthouden, om er te komen is echt niet moeilijk en als je er eenmaal bent is het zeer de moeite waard. Oppidum komt uit het Latijn en betekent; verhoogde plaats of versterking.  Vanaf Pépieux ga je via Olonzac, richting Beziers,  door Capestang  en na de laatste rotonde in Capestang, neem je de eerste weg rechts richting Poilhes, een kronkelig weggetje, heel mooi door en langs de wijnvelden,  door Poilhes richting Nissan-lez -Ensérune. In Nissan een grotere weg op, D609, richting Beziers en dan de eerste weg links nemen, waar een grote kruik, een amphora, in het perk ligt. Dit is de “route d’Ensérune”. Je hebt dan bijna je doel bereikt. Onderweg er naar toe, kom je nog langs een informatiecentrum en langs de Tunnel van Malpas.( daar schrijf ik volgende week een blog over). Onderweg omhoog kom je voorbij parkeerplaatsen. Je kunt je auto parkeren en verder omhoog lopen, maar je kunt ook verder met de auto, de weg voert je naar een prachtig uitkijkpunt en aan het einde van de doodlopende weg vind je een museum.

Het Oppidum d’Ensérune is een nederzetting uit de 6de eeuw voor Chr. , vanaf de bronstijd dus, en werd bewoond tot in de Romeinse tijd, de 1e eeuw na Chr. Het  hoort bij de gemeente Nissan-Lez-Ensérune in het departement Herault en is gebouwd op een steile rotsachtige helling waar onderaan de “Via Domitia” liep. Deze weg was de verbindingsweg tussen Rome en Spanje.

Vanaf het uitkijkpunt heb je een prachtig uitzicht, 360 graden,  over de wijnvelden en landerijen. Sinds de 13 e eeuw is het land straalvormig opgedeeld met in het midden  het meer van Montady. Dit meer is nu drooggelegd. De akkers lijken op enorm grote taartpunten of je kan er een grote  zon in zien. Op de plek waar nu het museum staat, zijn bijzondere archeologische opgravingen gedaan. Je kan er  voor kiezen het museum op je eigen houtje te verkennen maar je kan er ook voor kiezen  een gids te nemen die je alles kan vertellen over de vondsten die gedaan zijn en hoe het leven in die tijd was.

Drukte in de dorpen

drukte in de dorpendrukte in de dorpen

 

 

 

Ja, het is een drukte overal in de dorpen. De “vendange”, de druivenoogst, de grote druivenpluk is bezig. Overal zijn ze op de druivenvelden met grote machines bezig de wijnoogst binnen te halen. De remorques, de aanhangwagens, hangen achter de tractoren en met veel lawaai en gerammel rijden deze gevulde aanhangers naar de caves om daar hun lading  te lossen. De druivenplukmachines hebben een schudsysteem. De machine gaat midden over de rijen struiken heen en  rubberen rollen die aan weerskanten van de machine  zitten, schudden de druiven eraf. De druiven moeten dus goed rijp zijn zodat ze na het schudden in containers komen die aan de zijkanten van de machine gemonteerd zijn. De containers kunnen omhoog gezet worden en dan kan, als de aanhanger eronder gaat staan, de container in de aanhanger geleegd worden.De pluk met de hand wordt bijna niet meer gedaan. Als er een nieuw veld wordt aangeplant, komen de ranken zover uiteen te staan dat de machine om de druiven te plukken, er gemakkelijk tussendoor kan. De cave bepaalt welk ras er geplukt moet worden zodat bijv. in de cave coóperative dezelfde soort in de vermaler komt waar de druiven onmiddellijk geperst worden en de takjes en blaadjes van de druiven gescheiden worden. Bij het lossen wordt gelijk bepaald hoeveel ton de wijnboer gebracht heeft en welk suikergehalte in de druiven zit. Als de druivenpluk goed op gang is merk je dat de wegen plakkerig worden en rood gekleurd zijn en dat de lucht enorm naar de gistende druiven ruikt. Dit jaar was er een tekort aan water zodat de druiven niet optimaal gegroeid zijn, ze zijn vrij klein gebleven met tot gevolg dat er niet zo veel vocht uit komt als wanneer er een betere zomer aan vooraf gegaan is. De wijnboeren hebben ook, zoals in Nederland de koeienboeren een melkquotum hebben, een wijnquotum. Dit jaar zullen vele wijnboeren  niet aan hun quotum toe komen omdat de kwaliteit en kwantiteit niet optimaal zijn. Ben je een echte wijnliefhebber dan kan je het beste de wijn van een ander jaar kopen dan van het jaar 2016.

Pépieux, dorpje in departement Aude

Pepieux kerk

Pépieux is een klein dorp met ongeveer 1200 inwoners in het departement Aude, in de streek Languedoc-Roussillon. De meeste namen van de departementen zijn naar een rivier genoemd en het cijfer dat voor het departement staat gaat op alfabet. Aude is vrij vooraan in het alfabet en heeft als nummer 11, dat zie je bijvoorbeeld op de nummerborden van auto’s en in de postcodes.  Het buurdepartement is de Herault, de H is verder in het alfabet, en heeft het nummer 34. Aan dit getal kan je zien uit welk departement de auto komt of waar iemand vandaan komt of woont. Pépieux is dus een vrij klein dorp maar heeft toch de nodige faciliteiten zoals een supermarkt, postkantoor, bakker, 2 kappers zelfs een internetwinkel  en een bioscoop waar best wel films worden vertoond die van deze tijd zijn. Helaas is er geen pinautomaat. Om geld uit de muur te kunnen pinnen moet je naar Olonzac, 2km. of naar La Redorte, 14km. In het centrum van Pépieux staat een grote Romaanse kerk uit de 11de eeuw, het altaar van deze kerk werd, door de bisschop van Narbonne, in het jaar 456, ingewijd en daar zijn de inwoners van het dorp behoorlijk trots op. Ook ligt er even buiten het dorp een hunebed oftewel een “dolmen”. De naam is “Dolmen Lo Morrel dos Fados” en dateert uit het jaar 3000 voor Christus. Het is dus inmiddels meer dan 5000 jaar oud.  Het is het grootste hunebed dat Frankrijk heeft, eerder in één van deze artikeltjes in het blog, heb ik hierover al eens geschreven. Pépieux ligt in een dal dat zich uitstrekt vanaf de Pyreneeen tot aan de Montagne Noir. Een enorm groot gebied, het is ongeveer 100km. naar de grens van Spanje. De Montagne Noir zijn goed te zien vanaf het achterterras van “Les Plantades”. Een uitstapje naar deze Montagne Noir is dan ook goed te doen en zeer de moeite waard.

Lac de Jouarres

Lac de Jouares

Ongeveer 2 km. vanaf “Les Plantades” ligt het “Lac de Jouarres”. Je kan er met de auto heen gaan maar je zou er ook gemakkelijk op de fiets naar toe kunnen gaan, wel uitkijken voor de snel rijdende auto’s op de weg. Het is een 100 hectare groot meer en het is een waterreservoir voor het “Canal du Midi”. Als  hier in de omgeving ’s winters het kanaal schoongemaakt moet worden, wordt het water opgevangen in het meer zodat alle rotzooi verwijderd kan worden en de beschoeiing hersteld kan worden. Voor de zomerrecreanten is het een prachtig meer om in te vissen, te zwemmen, te surfen of te zeilen. Er zijn geen gemotoriseerde boten toegestaan en ook geen ski-jets. Hier aan het meer worden surfplanken, zeilbootjes en waterfietsen verhuurd. Ook is er een restaurant waar je een frisdrankje, een wijntje of iets te eten kunt nuttigen. In de zomer is het restaurant ook ’s avonds open en kan je op het terras heerlijk over het water uitkijken. Een grote trap, die naast het restaurant is aangelegd, leidt je naar een uitkijkpunt.

Buiten de afrastering kan je er met je hond heerlijk en ook rustig wandelen. Ook is het toegestaan, buiten de afrastering van de speelweide, dat je hond het water in kan gaan.Het dier  kan dan ook een lekkere frisse duik in het water nemen als hij of zij het warm heeft en je kan zelf  heerlijk aan het water zitten of liggen. Er is een mooie en ruime parkeergelegenheid aangelegd. Naast de parkeerplaats is een speciale ruimte waar je kunt BBQ-en er zijn een paar barbeque’s voor algemeen gebruik gemaakt en er staat een betonnen picknicktafel  met een bank zodat je er, als je er wilt gaan BBQ-en,  je geroosterde vlees en/of groenten kunt opeten. En voor de liefhebbers van wandelen, je kunt helemaal rondom het meer lopen.